Amerykański przemysł muzyczny nigdy w pełni nie zaakceptował inwazji rock' n' roiła, natomiast konserwatywnej części publiczności nie odpowiadała twórczość czarnych muzyków oraz późniejsza dominacja brytyjskich zespołów rockowych. W rezultacie w latach sześćdziesiątych profesjonaliści, w poszukiwaniu własnego stylu, zwrócili się ku muzyce country, co zaowocowało jej ekspansją w stacjach radiowych i telewizyjnych. Coraz więcej artystów zapraszanych było na występy z okazji prestiżowych uroczystości. Gdy Richard Nixon objął prezydenturę USA i kraj coraz bardziej pogrążał się w koszmarze wojny wietnamskiej, społeczeństwo rolniczego Południa zwróciło się ku wartościom tradycyjnym, których symbolem była muzyka country. Konserwatyści nie mieli jednak monopolu na tego rodzaju twórczość. W Nashville nagrywał na przykład Bob Dylan, największa gwiazda muzyki lat sześćdziesiątych, wyrosła w klubach folkowych wielkich metropolii na północy kraju. Dylan wystąpił nawet w duecie z Johnny Cashem. Tymczasem na zachodnim wybrzeżu grupa The Byrds dala początek fali zespołów country-rockowych, spośród których największą popularnością cieszyła się w latach siedemdziesiątych grupa The Eagels tworzona przez muzyków z różnych części kraju.